Categorie archief: Sport

GOUDEN KRANEN


Sportvereniging Argon, met haar voetbal-, zaalvoetbal- en basketbalafdeling, was jarenlang de trots van Mijdrecht. De club had, met name op voetbalgebied, grote ambities en die werden, al dan niet openlijk, ondersteund door het gemeentebestuur, dat in de club een uithangbord zag voor al het fraais dat de gemeente bood.

Argon kende ook een grote aanhang onder de plaatselijke ondernemers, die het financieel overeind hielden en niet al te moeilijk deden over het sponsoren. Daarnaast was er een grote groep enthousiaste vrijwilligers, die de club soepel draaiend hield.

Kortom, het ging goed en Argon werd het verwende kind, dat kreeg wat het wilde.

Dat bleek wel toen de gemeente De Ronde Venen, waarin Mijdrecht inmiddels was opgegaan, een aantal jaren geleden met megalomane plannen kwam, om op de velden van Argon en op die van de Wilnisse collega CSW, zorgzones te bouwen. Wijken met levensbestendige woningen en alles wat daar aan zorgvoorzieningen bijhoort.

Dat betekende dus dat zowel Argon als CSW moest verhuizen, en daarvoor had de gemeente de ideale plek in gedachten: de Driehoek, een stuk grond, grofweg, achter Bozenhoven in Mijdrecht en de Herenweg in Wilnis.

Als verwend kind begon Argon natuurlijk gelijk te roepen dat het niet weg wilde waar het zat, terwijl CSW de verhuisdozen al klaar had staan.

Afijn, na lange en harde onderhandelingen (althans van de kant van Argon), kreeg de club het voor elkaar, dat er een uitgebreid voetbalpark zou worden aangelegd, waarin zelfs plaats was voor een heus mini-voetbalstadion, want de ambities van Argon (en ook die van de gemeente een beetje) reikten toen inmiddels tot het betaalde voetbal en minimaal derde ronde Champions League.

Daartoe had de club zich in de loop van de jaren een wat poenerig imago aangemeten, met dure spelers uit alle hoeken van het land, die in auto's van de sponsor reden, een glazen puist aan de kantine waar relaties werden ontvangen en een eigen van de vereniging afgescheiden topsportstichting waarin alles was ondergebracht wat met het eerste elftal te maken had.

Zoals iedereen intussen weet, is het Estafetteproject afgeblazen en blijven Argon en CSW op hun velden. Dat zadelde beide clubs wel met een probleem op. Met de clubs was namelijk afgesproken, dat onderhoud aan hun accomodatie achterwege zou blijven, omdat ze tenslotte naar een nieuwe accomodatie zouden verhuizen.

Nu moet dat achterstallig onderhoud alsnog plaatsvinden, en dat gaat in de papieren lopen, zoals u zult vermoeden. De gemeente stelde daarvoor een kleine € 1,5 miljoen ter beschikking, dus er kon, voor zover niet weggerot, een deur opengegooidworden.

Nu ging het met Argon eigenlijk niet zo goed. Het eerste elftal met godenkleinzonen was in het eerste seizoen Topklasse al roemloos ten onder gegaan, de grote sponsor was failliet en vervangen door sponsors die minder in brachten dan de voormalige hoofdsponsor, er ontstonden financiële problemen voor met name het eerste elftal, binnen het bestuur rommelde het, en ook de leden begonnen zich te roeren.

Argon haalde een nieuwe voorzitter binnen, Ton Goedemoed , die samen met een vernieuwd bestuur, orde op zaken moest zetten. Een zakenman in ruste, zonder voetbalachtergrond. Een voorzitter die zich in zijn uitingen regelmatig richt tot de leden van 'voetbalclub Argon', en die zich kennelijk alleen om het eerste elftal druk maakt en de rest van de vereniging Argon standaard vergeet. Maar dit is een persoonlijke frustratie, waar ik u niet verder mee lastig val.

Die Ton Goedemoed dus, verscheen begin december in de raadscommissie om te vertellen wat er allemaal aan achterstallig onderhoud aan de Argon-accommodatie moet worden uitgevoerd. Ik was niet aanwezig tijdens die vergadering, maar uit wat ik erover gehoord en van gezien heb, rijst het beeld op van een sportbestuurder die het contact met de werkelijkheid een beetje kwijt is, en die met zijn gedrag en verhaal de zaak voor Argon er niet beter op gemaakt heeft.

Hij kwam met een eisenpakket, dat dermate groot was dat het volledige ter beschikking gestelde budget van € 1,5 miljoen op zou zijn bij uitvoering daarvan. Het eisenpakket van Argon staat daarom al bekend als het 'Gouden kranenpakket '.

Uit het eisenpakket blijkt dat geen enkele rekening wordt gehouden met de precaire financiële situatie van de gemeente, en dat het het Argonbestuur alleen gaat om het binnen harken van zoveel mogelijk geld.

Volgens een aanwezige bij de betreffende commissievergadering maakte het optreden van Goedemoed duidelijk wat het verschil is tussen Argon en CSW: CSW kijkt wat er moet gebeuren, en gaat aan de slag, terwijl ze bij Argon met de armen over elkaar gaan zitten en verwachtingsvol naar de gemeente kijken.

Het verwende kind zat er dus weer, en zeurde als vanouds om cadeautjes. Het is aan de gemeenteraad om te beslissen of die cadeautjes er komen.

Ik meld mij binnenkort weer.

SCORINGSDRIFT NEKT SPORTAMBITIES


Vorige week was weer eens te zien, hoe het komt dat 'gewone mensen' vervreemden van de politiek, en in dit geval van de lokale politiek.

In de raadscommissie Inwonerszaken/Samenleving, legde Ronde Venen Belang (RVB) een voorstel op tafel, over de aanleg van vier kunstgrasvelden in Abcoude, twee voor FC Abcoude en twee voor de Hockeyvereniging Abcoude.

Beide verenigingen klagen al lange tijd over de toestand van hun velden. Het ene veld is te hard, maar wordt steeds harder of zachter, en het andere is te zacht of niet zacht genoeg. Op het ene staat nooit water, en op het het andere staat zoveel, dat kennelijk Olympische zwemwedstrijden gehouden kunnen worden. Ik ben er nooit geweest, dus ik kan er niet over oordelen.

Dan zegt de ene club dat ze capaciteitsproblemen hebben, terwijl de andere zegt dat leden weglopen. Opvallend detail: clubs in De Ronde Venen “oud” zeggen rekening te houden met een gelijkblijvend of licht stijgend ledenaantal, terwijl clubs in Abcoude zeggen rekening te houden met een behoorlijke stijgend ledenaantal, hoewel daar toch geen nieuwbouw alla 'Leidsche Rijn' bij Utrecht, gepland is.

Maar goed: er is dus een probleem.

RVB, de koene belangenbehartiger van zo'n beetje iedereen en alles in De Ronde Venen, sprong in de bres, en stelde zelf een voorstel op, waarbij de clubs in Abcoude hun kunstgrasvelden zouden krijgen, en dat de gemeente slechts  
€ 120.000 per jaar extra zou kosten. Iedereen gelukkig, toch?

Wat voor RVB meespeelde bij het opstellen van het voorstel, is dat fractie bijzonder geïrriteerd  is over het uitblijven van antwoorden op door hen gestelde vragen over de harmonisatie van het sportbeleid in De Ronde Venen en over het sowieso uitblijven van harmonisatievoorstellen daarover. Volkomen terecht.

De Ronde Venen “oud” en Abcoude/Baambrugge voerden vóór de samenvoeging een verschillend sportbeleid. Nu we één gemeente proberen te zijn, moet dat sportbeleid natuurlijk geharmoniseerd worden, zodat alle sportclubs op een uniforme wijze worden behandeld.

Sportwethouder David Moolenburgh blijft zeggen, dat er aan gewerkt wordt, maar tot nu toe heeft al dat werk nog tot niets geleid. Er schijnt een dossier van vele centimeters dik te liggen, en het harmoniseren en standaardiseren van het sportbeleid, blijkt een sport op zich te zijn. Nog even en we krijgen weer een herindeling opgelegd, en dan begint het spel van voren af aan.

Het voorstel voor de aanleg van kunstgrasvelden van RVB zit goed in elkaar. Het ondervangt een fiscaal probleem, waardoor het de gemeente veel geld bespaart, en de clubs zijn bereid een eigen bijdrage per aangelegd kunstgrasveld te betalen. Iedereen enthousiast en de clubs droomden al over de prachtwedstrijden, die op hun nieuwe kunstgrasvelden gespeeld zouden gaan worden.

Die dromen werden echter ruw verstoord, tijdens de behandeling van het RVB-voorstel in de raadscommissie. Hoewel de complimenten voor het voorstel niet van de lucht waren, wil de overgrote meerderheid in de raad wachten op het geharmoniseerde sport- en accommodatiebeleid. Bovendien heeft de gemeente het geld gewoon niet.

Daarbovenop kwam nog, dat de Hockeyvereniging Mijdrecht lucht had gekregen van het voorstel, en tijdens de commissievergadering kwam vertellen, dat zij eigenlijk ook wel toe waren aan een nieuw kunstgrasveld. En als er één schaap over de dam is.....

Kortom het voorstel redt het niet. Gevolg: hevig gefrustreerde sportbestuurders die hun plannen doorkruist zien en onbegrip over de gang van zaken.

Die teleurgestelde sportbestuurders hadden, in een kennelijk naïef geloof in de lokale politiek, niet begrepen, dat het RVB helemaal niet ging om het aangenomen krijgen van het voorstel. RVB wilde scoren bij de bevolking van Abcoude.

RVB wil kunnen zeggen, dat zij Abcoude-minded zijn en dito voorstellen indienen, die dan door de vermaledijde gemeenteraad in het verre Mijdrecht worden weggestemd. RVB wil kunnen zeggen dat zelfs Samen Voor Abcoude en Baambrugge (SVAB) ,  waar normaal de tranen in de ogen schieten als ze het woord Abcoude horen, niet mee wilde werken.

RVB probeert zich simpelweg bij de bevolking van Abcoude en Baambrugge in te likken, over de rug van goed bedoelende sportbestuurders.

Bewijzen voor deze stelling? Stapels!

RVB kwam pas vlak voor de commissievergadering met de tekst van het voorstel. Ook had geen enkel overleg plaatsgevonden met andere fracties in de raad, wat gebruikelijk is met dit soort voorstellen. Er was wel wat vooroverleg geweest met SVAB, maar die was ook niet al te enthousiast. Pas na enig aandringen, was John Melkman van SVAB, bereid een beetje mompelend te zeggen, dat ze het voorstel kenden, maar dat ze RVB niet steunden. RVB had het voorstel bovendien niet aan de portefeuillehouder toegezonden, zodat deze ook niet wist wat het inhield, en tenslotte was het ambtelijk niet voorgelegd, zodat van die kant ook geen commentaar kon komen.

De fractievoorzitter van RVB, Anco Goldhoorn, deed wat lacherig over deze manier van omgang met collega-raadsleden en de wethouder, maar het toont aan, dat RVB het voorstel alleen ter meerdere eer en glorie van zichzelf heeft opgesteld.

Als RVB ook maar één ogenblik serieus heeft gedacht, dat het voorstel juichend zou worden ontvangen, en t.z.t. een meerderheid in de gemeenteraad zou krijgen, kan mijn conclusie niet anders luiden, dan dat de fractie de voeling met de actuele Rondeveense politiek volledig kwijt is. Ik zie daar fractievoorzitter Anco Goldhoorn echter niet voor aan.

Dit zeggende, betekent het dat RVB van te voren al wist, dat het voorstel het niet zou redden. De fractie heeft bewust welwillende sportbestuurders voor zijn karretje gespannen. De scoringsdrift van RVB, heeft dus de sportieve ambities van de sportverenigingen genekt.

Binnenkort meld ik mij weer.